ทราบข่าวเธอจากความกลมของโลก

...ว่าเขา...คนใหม่ของเธอ  กำลังไม่สบายใจ

เพราะเธอยังเก็บรูปและข้อความเก่าๆของฉันเอาไว้

...เธอจะเก็บมันไว้ทำไม ฉันก็ไม่กล้าคิดไม่กล้าเดา

แต่อยากให้เธอเข้าใจว่า..เขาจะไม่สบายใจ

และอาจทำให้รักของเธอไม่ราบรื่นอย่างที่มันควรจะเป็น

..ฉันเป็นเพียงคนเก่าที่เธอไม่อยากแม้แต่จะเห็นหน้า

และไม่มีค่าพอให้เธอ อภัย..

อย่าให้สิ่งเหล่านี้ทำร้ายคนที่รักเธอเลย

....เป็นห่วงและยังหวังดีต่อเธอ..

............คิดถึงเธอเสมอ

 

...

คอยสักวันหนึ่งที่เธอจะให้อภัย..

ฉันอาจจะน่าสมเพช...

    ที่เอาแต่คิดถึงเธอทุกที ที่อยู่คนเดียว...

    ทุกคืนก็ยังฝันว่าเธอไม่มีวันให้อภัยในสิ่งที่ฉันทำ

    ฉันขอโทษได้ไหม

    ......เพียงอยากรู้ว่า เธอ อภัยให้ฉันแล้ว

    .......ฉันไม่เคยหยุดรู้สึกผิดเลยนับแต่จากเธอมา

    .....ถ้าเธอมีใครใหม่แทนฉันแล้ว ก็โปรดยกโทษให้ฉันเสียที

สิ่งสุดท้ายที่อยากจะขอคือ

 ..........ได้โปรดอภัยให้ฉัน....

   

กับฟ้าฝนที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ในระยะนี้

เมืองภูเก็ตคล้ายตกอยู่ท่ามกลางม่านหมอกไอน้ำ

จะตก-จะหยุดเมื่อใดก็ไม่มีใครรู้

และบนถนนเส้นยาวของฉัน...ก็ไม่มีทางรู้ว่า เมื่อไหร่ฝนจะตก

ทุกเช้าจึงดูคล้ายต้องลุ้นๆ ..ว่าวันนี้จะไปถึงปลายทางแบบเปียกหรือแห้ง

อากาศหนาวขึ้น กลางคืนยาวขึ้น...

ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย ..

มีเมล็ดพืชกำลังผลิหน่ออยู่ในดินชื้น

ท่ามกลางอุปสรรค(เล็กน้อย) ที่เราได้ผ่าน

ความคิด(ใหม่) ได้เกิดขึ้นในตัวเรา

- -

พรุ่งนี้ก็ไม่รู้ว่าฝนจะตกหนักไหม

เราก็ได้แต่เตรียมเสื้อกันฝน

.......ขอเพียงยังมองเห็นทางข้างหน้า

เราก็จะยังคงไปต่อ..แม้ไม่รู้ว่า ฝนจะหยุดตกเมื่อไหร่

 

edit @ 28 Oct 2007 14:19:46 by +ครูคนชง+