...รักมันทำให้ทุกข์ทนเหนื่อยใจ..
แต่กลัวเพียงใด..ก็ยังต้องการได้พบเจอ
* * *
เหมือน..นกที่อยากโผบินบนท้องฟ้ากว้างใหญ่
แต่ก็ไม่กล้ากางปีกเล็กๆ เพื่อหัดบิน
-กลัวจะบาดเจ็บ...
-กลัวฟ้าฝนไม่เป็นใจ..
แล้วเมื่อไหร่ นกน้อยจะได้โผบินสักที?
* * *
เกิดเป็นนก..ไม่กล้าหัดบิน ..เจ้าจะมีปีกไว้เพื่อการใด?
เกิดเป็นคน ไม่กล้ารัก...เจ้าจะมีหัวใจไว้เพื่ออะไร?
* * *
ขอให้ในทุกหัวใจ...ให้รักมาบังเกิด
((ขอให้รักบังเกิด-ปราโมทย์ วิเลปะนะ))
