ทางเดินยังไกล
เธออ่อนล้า...และไม่อยากเดินต่อไป
ก้มมองเท้าแล้วแสนท้อ..

มองข้างกายแล้วก็แสนเหนื่อย
คนที่ร่วมทางมา ..เขาหายไปตอนไหนก็ไม่รู้

เธอควรหลบไปข้างทาง..
ทอดขาวางลงไปบนพื้นหญ้า..
เอนหลังลงหนุนฝ่ามือตัวเอง
หลับตา......

แดดร้อนจะอ่อนจางลง..เมื่อเธอลืมตา
ตอนนี้เธอควรจะเริ่มเดินต่อ
และเมื่อเดินต่อมาได้พักหนึ่ง
เธอควรหยุดแวะเพื่อดูอะไรต่อมิอะไรข้างทาง

การเดินทางสนุกขึ้นไหม?...
สัมภาระของเธอเบาลงไหม.?.
แดดร้อนน้อยลงรึเปล่า?..
เส้นทางที่ทอดยาว ดูน่าสนใจขึ้น ใช่ไหม?

เธอไม่ควรจะรีบเดินมากไป
เพราะไม่มีใครรู้ว่าเธอจะพลาดอะไรไปบ้าง

เดินไปก่อนนะ ..ฉันจะตามเธอไปทีหลัง..
ขอพักข้างทางเดี๋ยวเดียว...